هنوز شب بود

کتاب هنوز شب بود - بخشی از کتاب: پرده را کنار زدم. درازترین شب شهر بود. پنجره ای آن سو تر پر از سایه های رقص و هیاهو بود. روبه روی پنجره، این سوی خیابان در تاریکی دیوار مردی ایستاده بود خیره به پنجره ی شاد. به سختی می شد چهره اش را دید. ابر سفید آه مرد، چهره ی تاریکش را پوشاند که دلم گر گرفت و پرده را رها کردم. جرعه ای چای نوشیدم. خواستم سیگار بکشم دیدم نه، نکشیدم. جلوی تلویزیون روی مبل ولو شدم و زیر پتو خزیدم. شبی سرد بود و خوابی گرم مرا درربود. صبح که پرده را کنار زدم برف زمین را پوشانده بود. روز خاکستری کوچه خلوت بود. آن پنجره تاریک بود. این سوی خیابان یک جفت جای پا برجا بود و...